نمایش فصل اول سریال «هفت»به کارگردانی کیارش اسدی زاده و نقش افرینی نیکی کریمی در سامانه «نماوا»به پایان رسید،تولید این مجموعه به حدود پنج سال قبل برمی گردد.
پنجشنبه، خرداد ۰۷، ۱۴۰۵
چهارشنبه، خرداد ۰۶، ۱۴۰۵
یادداشت نیکی کریمی درباره ی تجربه تحصیل در رشته علوم سیاسی
نیکی کریمی در +صفحه شخصی خودش یادداشت کوتاهی درباره ی تجربه ی تحصیل در رشته علوم سیاسی را به اشتراک گذاشت.
«سال گذشته برای من پر از درس خواندن، فکر کردن و یاد گرفتن بود.مسترِ Diplomacy and Global Politics را تمام کردم؛ تجربهای که هم زیبا بود، هم سخت، و در خیلی لحظهها واقعاً چالشبرانگیز.
شاید
پیش خودتان بگویید چرا علوم سیاسی؟واقعیت این است که دلم میخواست چیزی
بخوانم که همیشه به آن علاقه داشتم، اما هیچوقت واقعاً عمیق دربارهاش
نمیدانستم. خیلی از دنیاهای دیگر مثل روانشناسی، هنر و سینما سالهاست
بخشی از زندگی من بودهاند؛ آنقدر که دیگر نمیخواستم فقط سراغ چیزهایی
بروم که برایم آشنا و امناند. دلم میخواست دوباره واقعاً یاد بگیرم، گیج
شوم، سؤال بپرسم و جهان را از زاویهی دیگری ببینم
در سینما هم
همیشه برای من مهمترین بخشِ کار، فقط بازی کردن یا فیلم ساختن نبوده؛
بیشتر از هر چیزی، خودشناسی و یاد گرفتن بوده. شاید به همین دلیل دلم
میخواست حالا که در کشور دیگری زندگی میکنم — کشوری که البته سالها به
خاطر مهاجرت خانوادهام با آن رفتوآمد داشتم اما دو سال گذشته واقعاً در
آن زندگی کردم — دوباره جهان را از زاویهای دیگر بفهمم ، به هر حال یک بار
زندگی می کنیم و در فاصله تنفس و تعمق تصمیم گرفتم این رشته را بخوانم .
و
عجیب این بود که همزمان با خواندن دربارهی سیاست، قدرت، جنگ و جهان،
اخبار و اتفاقات کشورم هم هر روز ذهنم را درگیر میکردند و همهچیز را
شخصیتر و خیلی سختتر میکردند …
این عکسها هم مربوط به یکیدو
هفته پیش است؛ از سمیناری که یکی از سخنرانهایش بودم به همراه پروفسور
رولان دنن روتر شرق شناس و استادم.»
شنبه، آذر ۱۵، ۱۴۰۴
نیکی کریمی داور جشنواره فیلم باکو
شانزدهمین دوره جشنواره بین المللی فیلم باکو در کشور اذربایجان از ۱۴ تا ۱۸ اذرماه ۱۴۰۴در حال برگزاری است و نیکی کریمی داوری فیلم های این دوره از جشنواره را به همراه دیگر اعضای هئیت داوران به عهده دارد.
نیکی کریمی عکس هایی از حضورش در افتتاحیه این جشنواره را در+ صفحه خودش به اشتراک گذاشته است.
شنبه، آذر ۰۱، ۱۴۰۴
پنجشنبه، آبان ۲۲، ۱۴۰۴
یادداشت نیکی کریمی
یادداشت نیکی کریمی که در+ صفحه شخصی خودش به همراه همین عکس به اشتراک گذاشته است.
گاهی ما بازیگرها یا شاید بهتر بگم خانم ها زیر یک فشار عجیب و دائمی هستیم…
انگار همیشه باید کاملاً مرتب، بینقص، بدون چین و خط، بدون خستگی، بدون حتی یک تار موی سفید ظاهر بشیم.ولی واقعیت زندگی این نیست.
این عکس یک لحظه کاملاً واقعی و ساده ست…
توی خونه، بدون آرایش، با موهایی که چند تار سفیدش کمکم در میاد،با همون چهرهای که زمان داره آروم آروم روش رد پا میذاره و من مشکلی باهاش ندارم.اتفاقاً دارم یاد میگیرم پذیرش چقدر آرامش میاره.
زن بودن در جامعهی ما همیشه یعنی تحمل کردنِ نگاهها، قضاوتها،استانداردهای عجیب و غریب زیبایی و مد روز ولی گاهی آدم دلش میخواد خیلی راحت بگه:
«این منم… همینطوری که هستم.»
پیری و روند طبیعی سن وسال کمکم میرسه و چقدر بهتر که آدم باهاش آشتی کنه.
گاهی وقتها همین لحظههای معمولی ؛ یک لیوان چای، آرامش خانه و چهرهی واقعیات ارزشمندترین چیزهاست.
چهارشنبه، آبان ۲۱، ۱۴۰۴
نیکی کریمی در پشت صحنه فیلم سینمایی «اتابای»
نیکی کریمی در پشت صحنه فیلم سینمایی «اتابای» درباره ی این فیلم می گوید.(تابستان ۱۳۹۸)
نیکی کریمی در پشت صحنه فیلم سینمایی «اتابای» درباره ی این فیلم می گوید.(تابستان ۱۳۹۸)https://t.co/RR5dRQjdiF#NikiKarimi #ATABAIMOVIE
— about Niki Karimi (@aboutNikiKarimi) November 12, 2025
Niki Karimi...Behind the scenes...ATABAI...2019 pic.twitter.com/kfx1DJYPQg
دوشنبه، آبان ۱۹، ۱۴۰۴
Happy Birthday
.Dear Niki Karimi,Happy Birthday and wishing you all the best
Dear Niki Karimi, Happy Birthday and wishing you all the best.❤️🌹🎂https://t.co/FLBpv4PsUF@KarimiNiki pic.twitter.com/Vk0cCZC32z
— about Niki Karimi (@aboutNikiKarimi) November 10, 2025
چهارشنبه، مهر ۱۶، ۱۴۰۴
یادداشت مینا اکبری درباره ی نیکی کریمی در سایت «سینما سینما»
مینا اکبری منتقد و نویسنده سینمایی در یادداشت خودش در سایت خبری،تحلیلی+«سینما سینما»درباره ی نیکی کریمی مطالبی نوشته که نقل می کنم.
در روزهایی که قضاوت شتابزده و حملههای بیپایه جای گفتوگو را گرفته،نام نیکی کریمی بار دیگر در مرکز هجمهها قرار گرفته است. هجمههایی که نه بر مبنای شناخت، بلکه اغلب بر پایه تصویرهای سادهشده و دوگانههای کاذب شکل گرفتهاند: یا باید قهرمان مطلق بود یا خائن مطلق. اما واقعیت، مثل همیشه، پیچیدهتر است.
در جامعهای که هر حرکت زنان در عرصه عمومی فوراً با قضاوت همراه است — چه از سوی حکومت و چه از سوی بخشی از جامعه — نیکی کریمی با انتخابهایی روبهرو بود که هیچکدام ساده نبودند. از یکسو نقشهای نمادینش در دهه ۷۰و ۸۰ بهویژه در فیلمهای داریوش مهرجویی و تهمینه میلانی او را به چهرهای محبوب بدل کرد؛ و از سوی دیگر، جامعهای که هنوز نمیدانست با زنی مستقل، مطرح و موفق چگونه مواجه شود، او را همواره زیر ذرهبین گذاشت.
من نیکی کریمی را نه فقط از روی پرده سینما،که از نزدیک شناختهام. آن چه در دیدارها و همکاریها دیدم،فراتر از تصویر عمومیاش بود: زنی آگاه، دقیق، حساس به پیرامون، و شاید مهمتر از همه، کسی که تصمیم گرفته بود «بماند» و در همان میدان دشوار فرهنگ و سینما کار کند.
در موقعیتهایی که یک صمیمیت ساده میتوانست راه دریافت بودجه یا نقش مهمی را برایش باز کند، مرزهای خود را حفظ کرد. در بزنگاههای اجتماعی نیز،نه مبارزه آشکار را برگزید و نه کنارهگیری، بلکه اغلب «سکوتی فعال» را انتخاب کرد؛ سکوتی برخاسته از درک شخصی، نه بیتفاوتی. راهی که برگزید، مسیری میانه بود؛ در ظاهر ساده، اما در واقع سخت، پر از سوءتفاهم و در هماهنگی با موقعیت و توان شخصیاش.
از او لحظات روشنی در ذهن دارم؛ در دفاع از حقوق زنان، روشنفکران و فعالان اجتماعی، چه در ایران و چه در حضور بینالمللیاش بهعنوان بازیگر، کارگردان یا داور جشنوارهها.
فراموش نمیکنم زمانی را که شانپن برای تهیه گزارش از انتخابات ریاستجمهوری ۱۳۸۴ به ایران آمده بود و ظاهراً یکی از شروط صدور ویزایش، دوری از خبرنگاران بود. در جلسه دیدار هنرمندان در موزه سینما، از نیکی خواستم پرسشهایم را از این بازیگر چپ آمریکایی بپرسد، او بیتوجه به تذکرهای مأمور همراه شانپن و حتی مخالفت برخی از همکارانش در آن جلسه، با جسارت این کار را کرد. هنگام خروج، وقتی مأموران خواستند نوار ضبط شده را از من بگیرند،نیکی ایستاد و گفت: «من سؤالها را پرسیدم و شما با من طرفید.»
و یا در یکی از نشستهای فرهنگی وقتی فضای جلسه آکنده از شعار و محافظهکاری بود و برخی سینماگران در جلب توجه مدیران مسابقه گذاشته بودند،او در طول بحث سکوت کرد؛ اما بعد، در جمعی محدودتر با همان مدیران،با دقت و شجاعت درباره وضعیت اسفبار سینمای ایران و فشارهای پشت صحنه بر زنان جوان، آنها را به باد انتقاد گرفت. چنین سکوتی، سکوتی منفعل نیست؛ شکلی دیگر از کنش است.
در چند دهه گذشته، در حالی که برخی هنرمندان مهاجرت کردند، برخی به ساختار قدرت پیوستند و عدهای دیگر در برابر حکومت ایستادند،نیکی کریمی نه به سیاست نزدیک شد و نه وارد سازوکار رسمی تبلیغاتی حکومت. او بهخوبی میدانست توان ایفای نقش قهرمان معترض را ندارد و راه دیگری را برگزید: راهی سخت و پر از سوتفاهم؛ راهی که شاید انتخاب من یا بسیاری دیگر نباشد، اما در هماهنگی با توان و تفکر شخصی او بود.
امروز،انتقاد از او به خاطر زمان انتخابش در نوع پوشش و نحوه حضور اجتماعی،در واقع نادیدهگرفتن همین پیچیدگیهاست. هر انسانی حق دارد در زمان و شرایط خود تصمیم بگیرد.حملات بیرحمانه، تنها کسانی را که ممکن است در آینده بخواهند مسیر خود را تغییر دهند،از این تصمیم میترساند.
این یادداشت بیش از آن که دفاع از نیکی کریمی باشد،دفاع از حق انتخاب فردی در برابر نگاههای مطلقگرایانه است؛ ایستادن در برابر موجهایی که با بیانصافی، تاریخ و پیچیدگی زندگی زنان در ایران را به چند جمله تقلیل میدهند.
نیکی کریمی، چه خوب و چه بد، خودش بوده و هست. به اندازه توان و ظرفیتش سخن گفته و عمل کرده؛ و همین کافیست که در برابر موج بیانصافی و هجمه علیه او، سکوت نکنیم.
شنبه، مهر ۰۵، ۱۴۰۴
جشن ازدواج پدر و مادر نیکی کریمی و تولد مادر
نیکی کریمی این متن و عکس ها را در+ صفحه شخصی خودش به اشتراک گذاشت.
«جشن پنجاه و پنج سالگی ازدواج پدر و مادرم هم زمان با تولد مادرم امروز...»
پنجشنبه، شهریور ۲۰، ۱۴۰۴
فیلم سینمایی «سارا» در سوینا(سینمای نابینایان)با صدای ازاده صمدی
فیلم سینمایی «سارا» اثر زنده یاد داریوش مهرجویی و نقش افرینی نیکی کریمی و دیگر بازیگران در+ سوینا(سینمای نابینایان) با صدای ازاده صمدی منتشر شد.
«سوینا» با مدیریت گلاره عباسی بازیگر سینمای ایران به تولید محتوای فرهنگی و هنری مناسب نابینایان(توضیح دار کردن فیلم های منتخب،تولید پادکست،کتاب های صوتی و...) می پردازد.
اشتراک در:
پستها (Atom)