دوشنبه، آذر ۰۲، ۱۳۸۸

نگاهی به فیلم محاکمه در خیابان با بازی نیکی کریمی (The trial in the street)

بیست و هفتمین فیلم کیمیایی محاکمه در خیابان روایت همان نگاه همیشگی کیمیایی در قصه ای دیگر است،کیمیایی با خلق لحظه هایی به یاد ماندنی،دیالو گ هایی قرص و محکم ،محاکمه در خیابان را به اثری تاثیر گذار تبدیل کرده که توی ذهن می ماند.





قضاوت و تردید سایه ی خودش را روی فضای قصه ی فیلم گسترده تا این بار داستان توی عصر جدید ماشین و خیابان های پیچ در پیچ باز هم از رفاقت بگوید،از تنهایی ،از غصه هایی که زیر چرخ دنده های عصر ماشین به چشم نمی ایند ،فیلمساز بعد از گذشت سال ها که از ساخت قیصر و رضا موتوری گذشته باز هم رسم رفاقت را به جا اورده و دست از طریقتی که شاید او را به تکرار خودش محکوم می کنند بر نمی دارد،ولی سینمای کیمیایی بخش جدا نشدنی سینمای ایران و خالق اثر است .

یکشنبه، آبان ۲۴، ۱۳۸۸

مستند «داشتن یا نداشتن» اثر نیکی کریمی

«دنیا پر از رنج است ،با این حال درختان گیلاس شکوفه می دهند»...نور ماه بر درختان کاج ترجمه ی نیکی کریمی 

 مستند «داشتن یا نداشتن» اثر نیکی کریمی در واقع شروع کارنامه فیلمسازی او به حساب می اید.



فیلم روایت زنان و مردانی است که با مقوله ی داشتن یا نداشتن بچه درگیر هستند،ادم هایی که به خاطر نداشتن بچه راه های مختلف درمانی را تحمل می کنند و در مقابل  انسان هایی هم که به خاطر داشتن بچه های زیاد دچار مشکلات فراوانی شدند،ولی فیلمساز سعی کرده به نوعی فقط نقش ناظری را داشته باشد که از قضاوت کردن دوری می کند و فقط موضوع را برای طرح کردن پیش می برد .

 نیکی کریمی با استفاده حداقلی از نماهای مربوط به خودش در فیلم سعی کرده تاثیر فضای تصویری فیلم را معطوف به خود نکندتا روایت مسیر خودش را به شکل واقع گرایانه تری طی کند.

فیلم با نمای لانگ شات شهر از نقطه ای بالا شروع می شود و به ماشین در حال حرکت نیکی کریمی و سوار شدن یکی از زن هایی که مشکل نازایی دارند،می رسد .

چرخه ای که از ان نقطه به بعد در بیمارستان مربوط به نازایی و باقی ماجراهای فیلم   ادامه پیدا می کند و در پایان دوباره،فصلی دیگر  به همان نمای باز از شهر سرد و برفی،ماشین در حال حرکت نیکی کریمی و دوباره سوار شدن زنی دیگر و داستانی که از نو تکرار می شود .



دیدن اشک ها و لبخند ها،همراه شدن فیلمساز با زوج هایی که از احساس درونی خودشان درباره نازایی می گویند« داشتن یا نداشتن » را تبدیل به اثری تاثیر گذار کرده که تماشاگر را به فکر فرو می برد.

فیلمساز سعی کرده بدون قضاوت تصویر گر واکنش ها و تاثیرات انسانی این موضوع باشد و حتی حرف های پزشک جراح متخصص حرف هایی از نگاه فلسفی و اجتماعی به موضوع داشتن یا نداشتن بچه است و این نشان می دهد که فیلم تکلیفش را با خودش و تماشاگر روشن کرده که مستندی علمی نیست، بلکه روایتی تکان دهنده از نوع نگاه ادم ها به مسئله ای است که می تواند مشکلات زیادی به بار بیاورد.



نیکی کریمی بعد از ساخت این فیلم سراغ ساخت فیلم های بلند سینمایی رفت و موفقیت های خوبی هم در ان عرصه پیدا کرد ولی کاش توجه به اثار مستند و کوتاه بعد از رفتن به سمت کارگردانی فیلم های بلند کمرنگ نشده بود و در کنار اثار سینمایی ساخت فیلم هایی مثل «داشتن یا نداشتن » هم ادامه پیدا می کرد .



«داشتن یا نداشتن»، من را به یاد کتاب «سنگی بر گوری»  اثر جلال ال احمد هم  انداخت،حدیث نفس جلال از مشکل بچه دار نشدن که یکی از ماندگارترین کتاب های او به حساب می اید،حدیث نفسی تکان دهنده و تلخ از نویسنده ای که نگاهش به این موضوع خواندنی است.



                                                             ***


پی نوشت                                                    


شنبه، آبان ۱۶، ۱۳۸۸

رنگ پاییزی

«در امتداد جاده چیزی به چشم نمی خورد

                      جز من          
                                  در این بعد از ظهر پاییزی ...نور ماه بر درختان کاج ترجمه نیکی کریمی» 




نگاهی به فیلم اقای هفت رنگ با بازی نیکی کریمی

فیلم سینمایی« اقای هفت رنگ » به کارگردانی شهرام شاه حسینی این روزها اکران سینمایی موفقی را طی می کند،فیلمی که با بازی نیکی کریمی،حسن پور شیرازی،رضا عطاران،افسانه بایگان،محسن قاضی مرادی،مریم امیر جلالی و..روایتی در قالب طنز را به تصویر می کشد.






اقای هفت رنگ قصه ای را تعریف می کند که شاید چندان تازگی نداشته باشد ولی روایت شهرام شاه حسینی به همراه بازی های منطبق با فضای قصه اثر شیرین و جذابی را خلق کرده که شاید با پرداخت بهتر فیلمنامه می توانست فیلمی به مراتب موفقتر باشد .

شخصیت فیروزه (نیکی کریمی) تفاوت زیادی با نقش های مختلفی که نیکی کریمی بازی کرده داشت،در واقع کریمی نقشی متفاوت را بازی کرد که تجربه ای نو بودبرای شکستن پرسونایی که شاید سال ها در ذهن تماشاگر نقش بسته است.

یکشنبه، آبان ۱۰، ۱۳۸۸

ابری تنها

«چون ابری تنها که پنداری، سبکبارانه با باد می رود.»... باشو .«نور ماه بر درختان کاج ،ترجمه ی نیکی کریمی »



عکس  گرفته شده توسط نیکی کریمی                            اولین نمایشگاه انفرادی عکس در گالری گلستان.






سه‌شنبه، آبان ۰۵، ۱۳۸۸

یک عکس،یک لحظه،یک زندگی


«کنار ابشار، ابرها امدند ابرها رفتند بالای برگ های درخت افرا »... نور ماه بر درختان کاج ترجمه ی نیکی کریمی 

عکس بخشی از زندگی همه ی ادم های امروز عصر ما شده،شاید زمانی عکس فقط منحصر به جایگاهی خاص یا موارد استفاده ی به خصوصی بود،ولی به نظرم امروز جایگاه عکس فراتر از تصور گذشته ،همه ی مرزها را شکسته و تبدیل به زبانی مشترک میان همه ی ادم ها شده،زبانی که با حس و اندیشه،برای بیان بصری انسانی به یاری بشر امروز امد.

نیکی کریمی از جمعه هشتم ابان ماه ،اولین نمایشگاه عکس انفرادی خودش را در گالری گلستان برگزار می کند،نمایشگاهی  از ۳۳ عکس سیاه و سفید که از طبیعت ایران گرفته شده است.

گالری گلستان، متعلق به لیلی گلستان است که مترجم و نویسنده اثار بسیاری است، فعالیت های فرهنگی و هنری لیلی گلستان او را به جایگاهی مستقل از نام پر اوازه ی  ابراهیم گلستان پدرش رساند،هر چند خاطره ی حضور موثر ابراهیم گلستان،نویسنده و فیلمساز توانا ،در سال هایی که استودیو فیلمسازی گلستان در ایران فعال بود بخشی از تاریخ سینمای ایران به حساب می اید که اثار مهمی توسط او ودیگران ساخته شد.






عکس های سیاه و سفید همشه از حال و هوای خاصی برخوردار هستند ،نوعی سادگی که یک جور زلال بودن حس می شود،یک جور شاید به خاطره نزدیک می شوند و همان حس نوستالژی .


سه‌شنبه، مهر ۲۸، ۱۳۸۸

بدون عنوان

«بدون خستگی            بارها به تماشای ماه نشسته ام

           نه یک بار نه دو بار.» کی جین ...نور ماه بر درختان کاج ،ترجمه ی نیکی کریمی






دوشنبه، مهر ۱۳، ۱۳۸۸

خانه دوست کجاست؟

خانه ی دوست کجاست؟  در فلق بود که پرسید سوار

اسمان مکثی کرد.

رهگذر شاخه ی نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت




نرسیده به درخت،

کوچه باغیست که از خواب خدا سبز تر است

و در ان عشق به اندازه پر های صداقت ابی ست.


می روی تا ته ان کوچه که از پشت بلوغ ،سر به در می ارد

پس به سمت گل تنهایی می پیچی 

دو قدم مانده به گل






پای فواره ی جاوید اساطیر زمین می مانی و تو را ترسی شفاف فرا می گیرد

درصمیمیت سیال فضا ،خش خشی می شنوی

کودکی می بینی رفته از کاج بلندی بالا،جوجه بردارد از لانه نور

و از او می پرسی خانه ی دوست کجاست؟

سهراب سپهری ...هشت کتاب

دوشنبه، مهر ۰۶، ۱۳۸۸

نگاهی به فیلم دو خواهر با بازی نیکی کریمی

این روزها ،فیلم سینمایی دو خواهر ،به کارگردانی محمد بانکی در سینماهای کشور در حال اکران است،فیلمی با بازی نیکی کریمی،محمد رضا گلزار ،الناز شاکردوست،بهنوش بختیاری ،حامد کمیلی ،هوشنگ حریرچیان و... «دو خواهر» به نویسندگی حسین مثقالی و در اصفهان فیلمبرداری شده است.





دو خواهر در قالبی طنز داستانی را به تصویر می کشد که با قبول موقعیت کمدی فیلمنامه،قصه ی جالبی را برای مخاطب خودش تعریف می کند،داستانی که با نقش افرینی های منطبق با فضای طنز اثر دیدنی از کار در امده، هر چند شاید با فیلمنامه ای دقیق تر می شد از این داستان برای ساخت اثری بهتر استفاده کرد،ولی با این وجود دو خواهر در دسته ی فیلم هایی مثل شام عروسی یا زن ها فرشته اند ،فیلمی سرشار از لحظه هایی مفرح و طنزی شیرین است.




نیکی کریمی در این فیلم نقش را متناسب با فضای فیلم به خوبی بازی کرده و نشان می دهد که قابلیت بازی در فیلمنامه هایی متفاوت با فضاهایی جدی یا طنز را دارد .

بازی محمد رضا گلزار در دو خواهر بار دیگر حرف و حدیث ها درباره ی کمرنگ شدن فعالیت این بازیگر سینما را سر زبان ها انداخت،امید که مشکلات موجود بر سر بازی این بازیگر جوان برداشته شود و با نگاهی باز، فرصت رشد و حضور در سینمای ایران از کسی گرفته نشود.



سه‌شنبه، شهریور ۲۴، ۱۳۸۸

فیلم هایی که رنگ پرده سینما را ندیدند

حرف و حدیث فیلم هایی که موقعیت اکران سینمایی را پیدا نکردند،این روزها موضوع بحث شماره ی ۸۶ نشریه صنعت سینما و شماره ی ویژه ۳۹۹ ماهنامه ی  فیلم  شده ،فیلم هایی که در طول تاریخ پر نشیب و فراز سینمای ایران از اکران سینمایی محروم شدند .

نیکی کریمی،عباس رافعی،علیرضا امینی،عبدالرضا کاهانی،سامان سالور از جمله فیلمسازانی به حساب می ایند که با موضوع عدم اکران تعدادی یا همه ی اثارشان در میزگردی که ماهنامه فیلم ترتیب داده ،به بیان نظریات و عقایدشان پرداخته اند.




متاسفانه هیچ کدام از دو فیلم نیکی کریمی، « یک شب» و « چند روز بعد »در سینماهای ایران به اکران عمومی در نیامدند و فیلم چند روز بعد از طریق رسانه های تصویری وارد شبکه نمایش خانگی شد،سرنوشتی که اگر چه نیکی کریمی در بخشی از صحبت هایش در همین میزگرد به نارضایتی خود از این کار اشاره می کند،هر چند به نظرم  این فیلم شایسته اکران عمومی بود ولی توی شرایط موجود دست کم فیلم از این طریق دیده شد و با بخشی از مخاطبان ارتباط برقرار کرد.

متاسفانه در حالی که وضعیت اکران فیلم ها تبدیل به قضیه ای پیچیده شده،این فیلم های خاص هستند که با بی مهری مواجه شده و مخاطب و فیلمساز محروم از ارتباط و نقد و تحلیل درست اثار می شوند.

به نظرم اگر فیلم ها در یک فضای مناسب اکران شوند امکان نقد و تحلیل درست این گونه اثار هم به وجود می اید.

 نیکی کریمی در بخشی از این میز گرد می گوید

«راه حل به نظر من ایجاد یک برنامه منظم،به همراه بودجه و با ایجاد فضا و به رسمیت شناختن ادم هایی است که می توانند جور دیگری فیلم بسازند،تا فقط فیلم های شبیه به هم نداشته باشیم و ما هم امیدوار شویم .چون برای خود من انگار اینده ای برای این کار وجود ندارد.»